Tequila!

Die eerste avond in Colombia is zo misleidend geweest tegenover de rest van de dagen dat ik hier ben. Ik moet ook eerlijk bekennen dat ik merk dat ik wat angstig was en soms nog steeds ben door alle verhalen wat je hoort. Maar heel eerlijk, Colombiaanse mensen zijn zo lief, behulpzaam en aardig dat ik me vaker veilig voel dan onveilig. Zelfs als ik ‘s avonds laat over straat loop. Tuurlijk moet je wel nog steeds je verstand gebruiken, maar waar doe je dat niet? 

Mijn dagen in Bogota heb ik doorgebracht met yoga, sauna, tours door de stad, musea en het beklimmen van een berg waar bovenop een klein kerkje staat. Voor wie ik Bogota is geweest weet je vast dat het hoog ligt en dat het daarom wat zwaarder is om te ademen. Dus 1 trap op in mijn hostel van 14 treden, raak ik al van buiten adem. Toch vond ik het een goed idee om een trap van 2.350 m. Omhoog te beklimmen. Geen spijt van gehad overigens, het uitzicht was echt super. En boven aan de berg een super lief koppel ontmoet, waar ik mee ben gaan lunchen daar. 

De avonden bracht ik door in mijn hostel, met het idee om op tijd naar bed te gaan. Omdat ik elke ochtend om 6 uur wakker wordt ben ik ook vroeg moe. Vind ik helemaal geen vervelende nieuwe gewoonte. Net zoals koud douchen en zwarte koffie drinken, ben ik hier noodgedwongen nieuwe gewoontes aan te leren. 

Maar goed, dat ik dat idee had om op tijd in bed te liggen, wilt nog niet zeggen dat het ook lukte. Op een of andere manier belande ik toch elke avond onder aan de bar, zelfs als ik al me pyjama aan had. Stond ik toch weer aan de bar met opeens een margarita  of tequila in me handen, of soms beide. Zelfs als ik eigenlijk al eerder in bed lag! 😅

Hoe dan ook zorgt dit natuurlijk wel voor de mooiste ontmoetingen, zo leerde ik ook een Mexicaanse YouTuber kennen die mij voor de volgende ochtend graag in zijn podcast wilde interviewen. Super nerveus natuurlijk, want ik ben bang mezelf voor schut te zetten op het internet. But fuck it. We gaan het zien over 2 weken als het uitkomt. 

Na 3 dagen Bogota pak ik het vliegtuig richting Palomino, een stadje aan de noordkust van Colombia. Ik heb behoefte aan zon en strand. Na een 1.5 uur vliegreis en 2 uur durende busrit ben ik er dan. Wat een temperatuur verschil met Bogota. Daar had ik het zo koud dat ik een (nep) bontjasje heb gekocht uit ellende. En hier loopt me het zweet over mijn ruggengraat. Maar ik vind het heerlijk! 

Ik verblijf in een guesthouse gerund door een ouder stel. Ik stel me voor dat dit lijkt alsof ik aan het logeren ben bij mijn opa en oma. Er zitten geen sloten of sleutels aan de kamers, dus het

blijft open. Maar de voordeur wordt altijd afgesloten door de man, ook overdag. Dus elke keer als ik wegga of weer ‘thuis’ kom dan maken zij de deur open voor me. Dat betekent dus ook dat als ik heel laat thuis kom, zij opstaan en de deur open maken. Dit zorgt er wel een beetje voor dat ik niet al te laat thuis en me redelijk netjes gedraag tijdens mijn verblijf. 

Ook weer hier in Palomino mooie mensen ontmoet, sound healings bijgewoond, massages gehad en vooral veel niks gedaan. Genoten van de rust en het tempo waarop alles gaat. 

Mijn volgende bestemming gaat Minca zijn. Een klein berg dropje dicht bij watervallen en jungle. Ik ben benieuwd wat voor een rust daar te vinden is.